La Colla Republicana del Rabal ye una corriente política perteneciente a la organización política Estáu Aragonés (EA) que ye ún de los diferentes micropartios esistentes na nación aragonesa.

Ente los sos enfotos tan la xuntanza del nacionalismu aragonés nuna coalición o asemeyáu col enfotu en tener más brenga a les sos esmoliciones.

El mapa políticu nacionalista aragonés parte de l a Chunta Aragonesista (CHA) qu'angüañu ye un partíu aragonesista onde tan diferentes corrientes polítiques dende'l nacionalismu d'izquierdes representáu poles corrientes d'opinión Cucha y País al federalismu republicanu español. La diferencia ente les dixebraes corrientes pasa por que dambes puxen por un Estáu federal español, pero palos nacionalistes d'izquierda el so enfotu pasa como una medida transitoria pa puxar por un mayor autogobiernu, demientres palos federalistes esto ye'l so cumal.

Fora del CHA y como tres micro-partios s'alcuentren Estáu Aragonés (EA), Tierra Aragonesa (TA) y Puyalón, nididamente nacionalistes d'izquierdes. Los dos primeros van averandose nes sos postures polítiques, faciendo plataformes conxuntes.

Dende la Colla Republicana del Rabal puxase pola unidá del soberanismu aragonés que xunte tantu a los micro-partios nacionalistes d'izquierdes como a les corrientes d'opinión del CHA, que de momentu son roceanas a facer cualesquier movimientu políticu fora del CHA.

Esperemos pol bien del nacionalismu aragonés y del asturianu que dambes esperiencies polítiques finen nun procesu de xuntanza que de xuru baxu unos puntos en comuña va dar más enfotu a les sos propuestes soberanistes. N'Asturies munchos tamos por ello tamién, agora toca mover ficha.

Dende l'entamu la democracía va pocos años, les ociones polítiques asturianistes/nacionalistes siempre tuvieron a la gueta d'unes cotes de representatividá política que ficiera que n'Asturies se formare un movimientu políticu que xenerara sinerxies que naguaren por un cambeu políticu al que entá nun lleguemos. Un escenariu políticu, onde lo asturianu fora "llave política" p'algamar preseos.

Sicasi na domina de Serxu Marques, al frente la URAS nel añu 1999 foi un bon momentu pa esí cambeu, que nun se llevo a cabu por polítiques posibilistes y por nun ser la URAS el meyor esponente políticu pa una trasformación social de lasociedá asturiano.

Foron dellos diputaos los qu'algamó Asturies, sicasi hai una tonica común nel algame los mesmos, que ye l'algame del 2% o más del electoráu asturianu y una bona posición de salida nos principales ñucleos de población, cola esceición de la URAS nel añu 2003 que con probetayos resultaos nes grandes ciudades, algamó representación istitucional polos mui bonos resultaos nos conceyos medianos, algamando 29 conceyales yel 2,56% de los votos emitios.

Coalición Asturiana, algamó'l 2,05% de los votos nel añu 1991 y 6 conceyales, nun hai d'escaecelu. 2,51% en xixón, 1,98% n'Uviéu y un mui bon resultaú n'Avilés, el 3,93%.

El PAS nel añu 1995, algamó'l 2,08% de los votos y tamién 6 conceyales. Ye curiosu, pero algamo más votos n'Avilés que n'Uviéu.

La mesma dinamica nel añu 1999, el PAS p'algamar de nuevu un diputáu.

Nel casu de la URAS, nel añu 2003, como ya se mentara antaño, los malos resultaos nes grandes ciudades, camudaronse pol algame de munchos conceyales (29), que ficieron que Marques garrara l'acta de diputáu.

Nel añu 2007, la coalición URAS-PAS tuvo a piques d'algamar el diputáu col 1,85% de los votos. Una gran caida de votos nel conceyu d'Uviéu, que foron tresvasaos al PSOE???, firmo la sentencia de muerte pa esta forma de facer política dientru del rexonalismu centrista.

Nel horizonte del añu 2011 la candidatura de la UNA xunto cola d'AA representen les ociones polítiques nacionalistes d'izquierda. Si atendemos a los resultaos obtenios poles candidatures nel añu 2007, na qu'hai de sumar a Los Verdes-GV, los resultaos son poco optimistes; n'uviéu sumen el 0,81%, en Xixón el 0,58% y n'Avilés el 1,11%.

L'analís nun pretende ser más qu'un averamientu a lo complicáu que va tar nel horizonte del 2011 l'algame d'un diputáu con tan solu ociones polítiques nacionalistes d'izquierda.

¿ye posible l'algame del diputáu con un movimientu de mínimos onde s'alcuentren toles formaciones polítiques asturianistes/nacionalistes?, ¿ye incompatible ideoloxicamente?

Lo que ta nidiu, ye que diendo por separtáu, nun hai muncho que facer, nel 2011, pero tamién los esperimentos con gaseosa suelen salir mal, como diz la nuesa curtia hestoria politica (por exemplu, Coalición Asturiana). Una solución sedría si nun s'algama un alcuerdu nacional de minimos, ye trabayar por algamar representatividá nos conceyos mediante un "pautu de non intrusión" nos conceyos onde hai ociones d'algamar representatividá.

Quicias seya'l momentu de qu'el nacionalismu asturianu entame l'horru dende los pilpayos, y dende los conceyos "garrar tables" pal asaltu a la Xunta Xeneral.

"Aquel que no está orgulloso de su origen no valdrá nunca nada porque empieza por depreciarse a sí mismo". Pedro Albizu Campos, patriota y políticu puertorriqueño (Ponce, Puerto Rico, 1893 - San Juan, 1965).

Más información:

http://www.biografiasyvidas.com/biografia/a/albizu.htm

Nun esisten criterios esautos que determinen la diferencia ente llingues y dialeutos, dalgunos de los criterios ainda resulten contradictorios. La diferencia esauta ye por tantu suxetiva. Depende de contestos socio-politicos nomar d’una mena u otra al sistema llingüisticu.

Dalgunos de los criterios polos cuales se nomen a dalgunes llingues, dialeutos parten de:

-Nun tener tradición escrita o lliteratura escrita reconocia

Fautores políticos, los falantes nun tiene un Estau o nación propios

El dialeutu s’utiliza intencionadamente pa nun reconocer derechos políticos.

 Falta de prestixu, pocu númberu de falantes. Nun pue dicise qu’esistan llinguas incorreutes, ya que toes son prauticamente identiques tantu en complexidá como en criterios llingüisticos.

 Pola falta d’autonomía respeutu a una llingua A o dominante.

Dialeutu na sociollingüistica, ye un términu ermu utilizau pa humildar munches vegaes a llingues minoritaries de muncha importancia cultural, como les llingues indixenas.L’idioma chinu tien dos dialeutos principales, el chino mandarin y el chinu cantones, ente ellos nun tan nidios, pero se les calificá como dialeutos de la mesma llingua. Nel casu contrariu tenemos al suecu, noruegu y el danés consideraos llingues y non dialeutos, pese a so semeyanza. Nel fondu d’esti contestu s’alcuentra la pertenencia a un pueblu o nación política. El dicionariu de la RAE nun pue ser más nidiu nesti aspeutu, calificando una llingua como un sistema de comunicación y espresión verbal propiu d’un pueblu o nación.

La consideración de dialeutu pal asturianu foi un de los primeros pilancos que llevó dende posiciones contraries a la defensa de la mesma propiciaes por factores políticos de calter centralista. Nueves entidaes sociollingüistiques na que rescampla l’Academia de la Llingua Asturiana (ALLA) demostraron a través d’estudios sociollinguisticos de la consideración del asturianu como llingua propia d’Asturies. Angüañu esi discutiniu ta zarrau dende ambetos académicos y políticos, cola aprebación de la Llei 1/1998, de 23 de marzu, d’usu y promoción del bable/asturiano onde nel so articulu 1 fala del bable/asturianu como llingua tradicional d’Asturies.

Los politicologos asturianos tan enfotaos en tratar a la llingua asturiana como un istrumentu p’alienar la nuesa identidá coleutiva, amenorgándola y apautando non incluyir na próxima reforma del Estatutu d’Autonomía asturianu, aprebau nel añu 1981, que t’acabantes d’aprebase la oficialidá de la mesma.El fechu d’afitar l’asturianu como llingua propia d’Asturies debió sentar sarpullíos na clase dirixente asturiano. Daquella la Llei d’usu y promoción foi aprevada pol PP (onde taba Serxu Marques, que llueu colo pa URAS y llueu pa casa) y pol PAS. 

La pena ye que n’Asturies, políticamente falando “tamos en pañales” no que respeuta a les vindicaciones nacionales, la sociedá asturiana camina y los partios nacionaliegos danse zapicaes. De xemes en cuandu llega la calma y ponense a camentar, esti ye un bon momentu p’entamar a trabayar en proyeutos políticos estables y de futuru.

En base a l’afirmación de que l’asturianu ye una llingua propia d’Asturies, amás de ser patrimoniu inmaterial (daquien tenia dubies al respeutu, ¿fai falta ponelu nun Estatutu?), ye tamién consecuente que la mesma esistencia d’una llingua lleva arreyau’l so propiu calter políticu, que ye la consideración d’Asturies como nación cultural y per ende política. Esta si que-yos manca a los poderes centralistes y equí ta’l resultau de lo que los Fernández, Sanchez, Lastra, Migoya, Areces y cia. tan alienando continuamente a travies de los sos mecanismos de poder (Alministración pública, medios de comunicación de prensa escrita, TPA, RTPA,..), por eso y quiciabes tamién poles perres ye polo que l’asturianu nun va llegar a ser oficial na viniente reforma del Estatutu d’autonomía.

Anque los estudios sociollinguisticos digan que más del 60% de los asturianos piden la oficialidá del asturianu, nel CAO esisten más de 200 organizaciones pro-llingua, se faigan les manifestaciones más numberoses dende l’ECOFIN  peles cais d’Uviéu o campañes de más de 6000 persones dando la cara pola oficialidá, nun va ser suficiente si nun hai un actor políticu asturianu qu’intervenga na vida política asturiana activamente en defensa de la mesma de clara vocación nacionalista (los amestos d’IU muerren nes sos contradicciones y nun cuayan).

Una definición de nación ye un conxuntu de persones d’un mesmu orixen etnicu que, xeneralmente, falen un mesmu idioma y tiene una tradición común. Ello ye un amestu de población, territorio, etnía o nación, llingua y Estau. Angüañu nel camentamientu politicu pue dicise qu’onde hai una llingua, hai una nación, como nos exemplos mentaos anteriormente de China y los países escandinavos.

Otru asuntu que trataremos otru día ye qu’una nación, lleva a un Estau. Un Estau ye una entidá política reconocia pola comunidá internacional. Alrodiu de los acontecimientos, si Kosovo ye un Estau reconociu parcialmente pola “comunidá internacional”, ¿nun lo ye tamién Osetia del Sur y Abjazia?

"Con España nun se pue negociar, sólo comunicarle'l día de la independencia" Joan Puig, ex-diputau d'ERC nel Congresu.

Más información n'ADN y nel so blogue.

Los resultaos electorales foron correlativos a les perres emplegaes polos partios politicos que se presentan n'Asturies. Quiciabes esa seya una de les valoraciones nel casu de tar nun sistema democráticu onde cá un de les organizaciones presentaes tuvieren polo menos una igualdá de participación nos medios de comunicación públicos, nun sistema democraticu eso sedría asina. Pero la realidá ye bien dixebrada.

 La TPA como mediu públicu que ye fizo una comparanza nel so programa "Terapia de grupo" nuna parodia del nacionalismu col etnicismu y el facismu, desprestixiando d'esta mena ociones politiques de calter nacionaliegu. Esti programa fai d'un de los sos exes una parodia continua colo asturianu y lo cultural y nun ye daque que pudiere estrañar. Quiciabes lo abegosu ye la fecha escoyia pa tresmitir esta parodia que desprestixia a ociones nacionalistes asturianes a escases hores del peslle de campaña electoral.

 El nacionalismu d'izquierdes asturianu tien munchos enemigos pal so esporpolle suponiendo nestes elecciones el 0.31% del electorau (suma d'UNIDA y AA). Na cabera encuesta socioeconómica del IDEPA los asturianos que consideraben Asturies como nación yera d'alrodiu del 6%. Daque pasa nel nacionalismu pa nun poder mover esti electorau.

Un de los condicionantes ye la irupción d'una fuercia política que reniega a autoalienase como ye IU sumida nuna grave crisis, con escisiones nos caberos años, pero qu'amesta seutores del nacionalismu d'izquierdes como'l BpA y l'ecoloxismu federal como Los Verdes. El BpA asemeyase a un satelite que cumple la función de frenar l'esposigue del nacionalismu d'izquierdes mui fehacientemente al promover dende la base social d'IU politiques nacionaliegues nuna coalición que ye de calter republicana, xacobina y federal, siendo'l BpA una curtia representación ensin pesu dientru d'IU.

Dende medios istitucionales y afines al PSOE tamién se trabaya pa que nun medre nengun proyeutu de calau nacionalista como nel casu mentau.

Tamien esiste un seutor del asturianismu, volatil que lo mesmu les da votar a cualesquier fuerza política con tal d'algamar derechos, un seutor ensin ideoloxia nidia.

La incapacidá pa ilusionar nun proyeutu nacionaliegu tien de tener una base ideoloxica nidia, les dos fuercies del nacionalismu, una por sectaria otra por ambigua nun terminen de cuayar, quiciabes la segunda tenga remediu nun futuru prósimu, la primera va necesitar una renovación de los sos cabezaleros inmediata si quier sobrepasar dalgun día la barrera de la marxinalidá.

¿ Qué vos paez si los partios políticos tuvieren qu'indemnizar a los ciudadanos por incumplir les promeses electorales?

L'abogau José Lus Mazón consideralu asina na demanda que presento por publicidá engañosa contra'l PSOE por incumplir la promesa electoral del añu 2004 que falaba de "la exixencia de responsabilidá de los xueces y funcionarios xudiciales por retrasos inxustificaos".

El xuez nel so autu diz que la demanda del abogau "cumple tolos requisitos de capacidá, representación y postulación procesales" y da 20 díes al PSOE pa que retruque.

Según el lletrau demandante la aprobación de la LOTC aprovada pol PSOE establez " la irresponsabilidá o completa impunidá de los maxistraos del TC", colo " que contradiz y fae engañosa o falsa la propaganda del programa ellectoral del PSOE".

De salir p'alantre esta sentencia, podría dase un xiru na forma de facer política, ya que los programas podran axustarse meyor a la realidá y de nun ser asina, pue salirnos rentable, polo menos economicamente, que los políticos llancen bilordios a los ciudadanos.

La frase del día.

N'España la xente nun quier vivir nun solu Estau, entos sofitadles ellí" Vladimir Putin, presidente de Rusia

La Republíca Democrática de Kosovo ya ye una realidá. Los 109 diputaos votaron a favor, demientres miles de persones lo festexaron na capital Pristina. El primer ministru kosovar, Hashim Thai afitó la declaración d'independencia a les cuatru menos diez de la tardi de guei.

Al marxén del xubilu de la población kosovar confirmase un escandalu nel drechu internacional pala soberania d'un pueblu precisamente n'Europa, ya que'l protocolu d'actuación marca que la plena soberania d'un Estau tien de dir precedia pol Conseyu de Seguridá de la ONU, muerganu qu'afita el protocolu nestos casos, siendo pa ello como ye de vezu qu'esista ente la población un referendum previu ente la población que llexitime la decisión, ello ye'l "tan queriu" drechu d'autodetermin que tantu "satanicen" los partios nacionalistas españoles del Estau Español.

L'otru puntu pa qu'un pueblu puea dafechu independizase ye'l so pasu polos muerganismos de la ONU que lo afiten delantre de tolos Estaos del mundu. Esti nun ye'l casu y d'ehí la so peculiaridá ya que Kosovo conto col beneplacitu de los EEXX pa poder independizase, pese a que l'Estau del que s'escinden, Serbia nun naguaba por tal pretensión, a ello xuntase Rusia como potencia mundial amiga de Serbia.

Esti fechu ensin precedentes fai ximielgar la cadarma del drechu xuridicu internacional nos casos d'independencia d'un Estau d'otru. La realidá ye, ¿porqué equí si y n'otros llaos non?. Necesitase pa ello'l sofitu de los EEXX y la Xunión Europea penrriba de les normes internacionales. ¿Qué pinta la ONU n'esto?, ¿Val pa daque la ONU?.

El primer ministru serbiu, Vojislav Kostunica dexo nidiu nes sos declaraciones de que tamos falando al atribuyir "a la politíca de fuercia de los EEXX, qu'impon la fuercia penrriba de la ONU".

Pola so parte Rusia mantien que con ello va abrise la "caxa de Pandora", ya que según el so ministru d'esterior, Serguéi Lavrov " ye la primer vegada que se trabaya sobro la salida d'una rexión de dientru d'un Estau soberanu. Kosovo sedrá un precedente p'alrodiu de 200 rexiones y Estaos del mundiu".

Nel Estau Español esta decisión nun fae más qu'evidenciar el braeru deficit democraticu que padez l'Estau, imponiendo los sos criterios penrriba de les decisiones de los ciudadanos de les naciones qu'aspiren dalgun día, y si los sos ciudadanos asina lo quieren, a poder ser otru Estau dixebrau, claro que pa ello, faera falta'l sofitu de los EEXX, del más fuerte. Daque hai de camudar nel mundiu pa que les ociones de munchos ciudadanos del mundiu dependan d'un solu filu, ya que nun son necesaries les lleis de drechu internacional ¿pa que tan, entos?, tan solu'l sofitu d'unos intereses de les multinacionales enmazcaritaes baxo les siegles d'un país, EEXX.

Nun ye la primera, ni tien pintas de ser la cabera. La escritora Susana Perez-Alonso, militante socialista de la agrupación ovetense (AMSO) salió rescamplada por criticar xunto con dellos militantes más, las artimañas feches dende la fontaneria de la FSA-PSOE pa que saliere a deu la candidata Paloma Sainz, cosa que nun presto muncho en dalgunos militantes de base, los menos d'ellos ya que la mayor parte "callaron como oveyes".

Espulsada ella y 14 militantes más por espresar la so opinión públicamente na prensa escrita güei va salir falando nel programa de la COPE del escritor y periodista Cesar Vidal. Esti mediu privau, la COPE nun ye que seya'l meyor mediu pa defender la llibertá d'espresión y la honestidá política pero los afines al PSOE nun tan pa estes coses pa que nos vamos engañar.

La disidencia se paga na FSA. Candidatas impuestas pola FSA. La pallabra "imposición" mui de moda nestos tiempos,y tan utilizada polos totems de la FSA, ye la imaxen viva de lo que representa güei'l seutor políticu dominante n'Asturies, basau nuna riestra de clanes que controlen, manipulen, terxiversen y mienten con tal de tener too bien atau nesti vieyu país. Ye tal el control y la prepotencia col qu'exercen el poder los totems de la FSA que dan una imaxen pública de manipuladores(candidata a deu na AMSO), corruptos(esta va polo de Llanes ente otres), represores(Candido y Morala,...), alienadores (contra la nuesa llingua, imponiendo'l castellanu) y mentirosos (Sindicadura de cuentes) que en pasando el 9 de Marzu, vamos ver como los resultaos son asemeyaos en númberu de votos a los que tenien enantes d'armala.

Si al final esto de la democracia va ser too cosa de marketing y perres.